پایگاه خبری راه صنعت- این جمله را احتمالا شما هم بارها از دوستان و‌نزدیکان خود شنیده اید:« واقعا به این نتیجه رسیدم که ADHD دارم.»
‌رد پایش در شبکه های اجتماعی بیشتر پیداست؛ نه فقط در صفحه های روانشناسی بلکه در هر صفحه ای و با هر مضمونی! مثلا می توانید ویدیویی ببینید از گروه دخترانی که در یک کافه جمع شده اند و تابلوی کوچک ADHD را روی دست هایشان بالا می برند یعنی پرچم ADHD بالاست!
در اینستاگرام می توانید انواع تست هایش را پیدا کنید، مگر اینستاگرام پزشک یا روانشناس است که برای شما نسخه بپیچد؟ از کجا می دانید با یک روانپزشک طرف هستید؟ چرا عدد یک را ارسال می کنید تا ببینید جواب تست تان چیست؟

اغلب افراد با دیدن کوچکترین نشانه ای از اضطراب و بیقراری می گویند من ADHD دارم که گاه بهانه خوبی است برای فرار از مسئولیت پذیری و قبول شکست ها و ناکامی ها و یا توجیه حتی رفتارهای نادرست فردی و اجتماعی.

اما ADHD نشانه های مشترکی با بسیاری از اختلال های دیگر دارد و گاه بیماری های جسمی یا هورومونی علائمی دارند که شبیه به ADHD است.
ADHD اینقدرها ساده نیست و در واقع ادامه فعالیت های روزانه برای فردی که واقعا به ADHD مبتلاست گاه سخت و حتی غیرممکن می شود.
ADHD نام امروزه ی بیش فعالی است درحالی که سالها قبل بیش فعالی عنوانی بود که جامعه از آن فرار می کرد.
آیا ADHD مد روز است یا جامعه ما دچار همه گیری روانی شده است؟

علائم گمراه کننده
کارشناسان روانشناسی معتقدند که تقریباً هر فردی در مقطعی از زندگی خود علائمی مشابه ADHD دارد. ADHD تنها زمانی تشخیص داده می‌شود که علائم آنقدر شدید باشد که مشکلات مداومی را در بیش از یک بخش از زندگی فرد به وجود آورد. این علائم پایدار و مخرب را می‌‌توان در اوایل دوران کودکی ردیابی کرد. تشخیص بیش‌فعالی در بزرگسالان می‌تواند دشوار باشد زیرا برخی از علائم ADHD مشابه علائم ناشی از سایر شرایط مانند اضطراب یا اختلالات خلقی و یا حتی ناشی از برخی بیماری های جسمی و هورمونی است. بسیاری از بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی حداقل یک بیماری روانی دیگر مانند افسردگی یا اضطراب را نیز تجربه می‌کنند.
پیگیری علائم ADHD در صفحه های پزشکی یا شبکه های اجتماعی فایده زیادی ندارد این اختلال با توجه به شباهت هایی که با برخی بیماری ها دارد با انجام چند تست در خانه قابل تشخیص نیست
همه ما در دوران زندگی خود علائمی را می بینیم که ممکن است مشکوک شویم به اینکه بیش فعالی یا ADHD مبتلا هستیم علائمی مانند بی‌نظمی و عدم اولویت‌بندی مشکلات، مهارت‌ ضعیف مدیریت زمان، مشکلات تمرکز روی یک کار، مشکل در انجام چند کار به صورت همزمان، فعالیت بیش از حد یا بی‌قراری، برنامه‌ریزی ضعیف، تحمل ناامیدی کم، نوسان‌های خلقی مکرر، مشکلات پیگیری و تکمیل وظایف، فراموشی، داشتن تصور منفی از خود، خستگی و بی انگیزگی و مشکل در روابط، رها کردن کارها بصورت نیمه، نوسانات خلقی، اختلال افسردگی، عدم توانایی مدیریت استرس.

آیا من ADHD دارم؟
عبارت مهمی در این زمینه وجود دارد:
اگر زندگی شما مختل نشده باشد، پس دچار “اختلال“ نیستید!
توجه داشته باشید بسیاری از رفتارها و علائم بررسی شده، در دسته رفتارهای انسانی قرار می‌گیرند یا ناشی از سایر اختلال‌ها هستند؛ مانند اهمال‌کاری، بی‌حوصلگی، خستگی، مصرف دخانیات و غیره. روان‌شناس تنها شخصی است که می‌تواند به طور قطعی این بیماری را تشخیص دهد.
اما با پاسخ به برخی سوالات که این علائم از کودکی در شما ظاهر شدند یا در طول زمان شدیدتر شدند یا آیا دچار اختلالاتی مانند افسرده‌ی اضطراب و یا مشکلات خواب هستید یا این علائم روند زندگی شما را مختل کرده اند و …می توانید به نیاز خود برای مراجعه به روانشناس پی ببرید.

تاثیر ADHD بر زندگی روزمره
بیش فعالی در بزرگسالان معمولا زندگی آن را مختل می‌کند به طور مثال یک فرد بزرگسال مبتلا به ADHD نمی تواند بنشیند انگار روی صندلیش میخ گذاشته اند و همین باعث می‌شود شخص تمرکزش را برای انجام کار از دست دهد و در موقعیت‌های رسمی و مهم مثل جلسات کاری یا امتحان، دچار مشکل می‌کند.
یکی از علائم بیش فعالی در بزرگسالان، بالابودن سرعت تولید محتوا در مغز آن‌ها نسبت به‌ سرعت بیان است. این مشکل در دراز مدت منجر به بروز مشکلات گفتاری مانند لکنت، فراموش‌کردن تلفظ کلمات و جابه‌جاکردن حروف یک کلمه خواهد شد. علاوه‌بر‌این، زیاد صحبت‌کردن باعث می‌شود فرد نابه‌جا یا بیش از حد در مورد یک مسئله صحبت کند که حضور در جمع برای شخص دشوار خواهد شد.

استرس مزمن، از دیگر علائم بیش فعالی در بزرگسالان است؛ یعنی استرس شدیدی که لحظه‌ای شما را رها نمی‌کند و کم‌کم از یک مشکل ذهنی، به یک مشکل جسمی تبدیل می‌شود. بزرگسالان بیش فعالی معمولا دچار تنش و درد عضلانی، مشکلات تنفسی، مشکلات قلبی، مشکل در کنترل قند خون و مشکلات گوارشی خواهند شد که همگی ناشی از استرس هستند
بیش فعالی در بزرگسالان کارکردن در فضاهای سنتی، مانند ادارات را بسیار دشوار خواهد کرد؛ افراد بیش‌فعال نمی‌توانند باتوجه‌به چارچوب‌ها و دستورالعمل‌های مشخص شده کار کنند یا در زمان تعیین شده به کاری رسیدگی کنند.
ADHD می‌تواند زندگی را برای فرد سخت کند. علائم بیش فعالی در بزرگسالان حتی در مراحل اولیه، بسیار شدید خواهند بود؛ در حدی که روند عادی زندگی شخص مختل می‌شود. بیش‌فعالی با موارد زیر مرتبط است: عملکرد ضعیف در یادگیری یا در محیط کار، بیکاری، مشکلات مالی، مشکل با قانون، سوء استفاده از الکل یا مواد دیگر، تصادفات مکرر اتومبیل یا حوادث دیگر، روابط ناپایدار، سلامت جسمی و روانی ضعیف، تصویر ضعیف از خود، اقدام به خودکشی.

راهی برای درمان
مثل بسیاری از بیماری ها علت دقیق ADHD شناخته شده نیست پژوهشگران معتقدند عوامل ژنتیکی، محیطی و عصبی در بروز این اختلال موثرند بنابراین تشخیص و درمان این اختلال دشوار است و می‌تواند تا پایان عمر همراه فرد باشد در حال حاضر علائم بیش فعالی در بزرگسالان با دارو درمانی منظم کنترل می شود نوروفیدبک، رفتار درمانی، مصرف پروتئین ها و‌ انواع مکمل، تنظیم خواب، ورزش منظم و رژیم غذایی سالم هم به عنوان درمان‌های غیر دارویی مطرح هستند.