قدرتنمایی چین و پیام آن برای غرب
پایگاه خبری -تحلیلی راه صنعت – در این مراسم، پکن از نسل تازهای از موشکهای قارهپیما، جنگافزارهای هایپرسونیک، سامانههای لیزری و پهپادهای زیردریایی رونمایی کرد. این ترکیب نشان میدهد که چین به سرعت در حال تکمیل «سهگانه هستهای» و همزمان حرکت به سمت نبردهای آینده مبتنی بر فناوریهای نوظهور است. شی جینپینگ با تأکید بر انتخاب «راه صلح یا تقابل»، عملاً سیگنالی دوگانه به جهان داد: دعوت به همکاری، اما در سایه قدرت بازدارندهای که دیگر نمیتوان نادیده گرفت.
در همین راستا ولادیمیر پوتین در بحبوحه جنگ اوکراین از این صحنه برای شکستن حلقه انزوای تحریمی استفاده کرد و در ادامه نیز کیم جونگاون با حضور پررنگ، تلاش نمود جایگاه کشورش را به عنوان شریک جدی در معادلات امنیتی آسیای شمالشرقی تثبیت کند. پیمان اخیر مسکو–پیونگیانگ و حمایت آشکار کره شمالی از روسیه در جنگ اوکراین، نشان میدهد که این همراهی تنها نمادین نیست بلکه پشتوانه عملی نیز دارد.
همچنین باید افزود تهران با حضور مقامات عالیرتبه ( ریاست جمهور و وزیر امور خارجه ) در این مراسم، پیام داد که خود را بخشی از روند همگرایی ضدتحریمی و ضدیکجانبهگرایی میداند. این حضور، بهویژه در شرایط افزایش فشارهای خارجی، معنای ژئوپلیتیک قابل توجهی داشت .
در مقابل، دهلینو رویکردی محتاطانهتر در پیش گرفت. هند همزمان با همکاریهای امنیتی در قالب سازمان شانگهای، همچنان به مشارکت در ائتلافهای غربمحور مانند «کواد» پایبند است. این سیاست چندجانبهگرایی نشان میدهد که هند نمیخواهد بهطور کامل به هیچ بلوک نظامی گره بخورد.
در ادامه باید افزود ایالات متحده و اغلب کشورهای اروپایی با تحریم این مراسم، نشان دادند که رژه پکن را نوعی چالش مستقیم علیه نظم تحت رهبری واشنگتن تلقی میکنند. رسانهها و تحلیلگران غربی تأکید کردند که این نمایش نه تنها قدرتنمایی چین بود، بلکه اتحاد نمادین شی–پوتین–کیم را نیز به رخ کشید؛ اتحادی که میتواند پیامدهای گستردهای برای امنیت منطقهای و جهانی داشته باشد.
همچنین باید افزود این رخداد حامل پیامدهای راهبردی نیز بود:
۱. رقابت تسلیحاتی در آسیا–اقیانوسیه: نمایش توان هایپرسونیک و لیزری چین، کشورهای غربی و متحدان آسیاییشان را به افزایش سرمایهگذاری در سامانههای ضد موشکی و فناوریهای پیشرفته سوق خواهد داد.
۲. همافزایی تاکتیکی، نه اتحاد پایدار: هرچند همراهی مسکو، پکن و پیونگیانگ چشمگیر بود، اما تضادهای منافع میان آنان مانع شکلگیری یک پیمان نظامی رسمی خواهد شد.
۳. اثرگذاری بر خاورمیانه: نزدیکی ایران به این محور، جایگاه تهران را در مذاکرات و تعاملات بینالمللی تقویت میکند؛ در عین حال ریسک کشیده شدن رقابت بلوکی به خاورمیانه را افزایش میدهد.
در پایان باید یادآور شد رژه نظامی چین بیش از هر چیز تئاتری راهبردی بود؛ تئاتری که در آن پکن نشان داد به بازیگر تعیینکننده در عرصه فناوریهای جنگ آینده تبدیل شده است. همراهی روسیه و کره شمالی وزن سیاسی این نمایش را دوچندان کرد، اما این همگرایی همچنان بیشتر جنبه نمادین دارد تا یک اتحاد ساختاری. با این حال، پیام آشکار به غرب روشن است: نظم جهانی در حال تغییر است و آسیا دیگر تنها میدان بازی قدرتها نیست، بلکه به مرکز ثقل رقابتهای امنیتی آینده بدل شده است.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.